Sê my wie jy is

 Sê my wie jy is

Kan jy my vertel

Van saamwees en van mis

Van hemel en van hel

 Luister na my want ek roep jou naam

Ek weet hoe jy voel

Die leemte in jou hart

Is vir my bedoel

 

Hoor nou my lied want dis net vir jou

Dat ek aanhou sing

Eeue lank alreeds

My hart aan jou bring

 

Luister wie ek is

Ek sal jou vertel

Van saamwees en van mis

Van hemel en van hel.

 


 Asem

 Daar’s ‘n geluid by my deur

Dit is jou asem

Ek hoor jou voetstappe fluister

Jy’t gekom vir my

 

Ek lê geluidloos en wag

Ek hoor my asem

Klink soos ‘n dief in die nag

Die ure tik verby

 

Ek is die bokkie wat knak onder die jagter se boog

Ek is die lam wat weerkaats in ‘n arend se oog

Ek is die mossel wat knars in die seemeeu se bek

Ek is die hond wat saan en blaf by die hek

 

Daar’s ‘n geklop aan my deur

Dit is jou asem

Ek hoor jou kneukels verkondig

Jy’t gekom vir my

 

Ek sit onseker en wag

Ek hoor my asem

Klink soos die see in die nag

Minute tik verby

 

Daar’s ‘n geruk aan my deur

Dit is jou asem

Ek hoor die hout wat versplinter

Jy’t gekom vir my

 

Ek staan gespanne en wag

Ek hoor my asem

Fluit soos ‘n trein in die nag

Sekondes tik verby

 


BANG

 Ek’s bang vir my kop wat die werklikheid laat kraak

Ek’s bang vir gedagtes wat my hemel hel kan maak

Ek’s bang vir die egte, bang vir die skyn

Bang ek hou begrafnis en die opkoms is klein

 

Ek maak of ek OK is maar eintlik is ek bang

 

Elke dag hoor ek dit op die radio

Die aarde word te warm en die ys word lou

Dan word my oë so groot soos pierings in my kop

Ek lê net op my bedjie en my een been skop

 

Ek loop nou in die straat af, almal kyk vir my

Ek dink ek moes maar liewer in my bedjie bly

Oral is daar mense wat my wil beroof

Ek kla by die regering, hulle’s horende doof

 

Dis amper soos ‘n siekte, diékonstante vrees

Hoe kan ek myself van hierdie kwaal genees?

Ek voel hoe word die strop al nouer om my nek

Ek sal moet emigreer, anders word ek gek

 

waar vlug ek heen van die monsters in my kop?

waan’toe kan ek beur om te breek uit hierdie dop?

het randeiers ook ‘n plek in hierdie nes

of word hul uigestoot, verwerp deur die res?

 

die saal is groot, die audience is klein

die man op die verhoog vervaag en verdwyn

 

en daar bly net ‘n skim van dinge wat kon wees

‘n half-vergete liefde, ‘n half-gevierde fees

weg is die monsters, weg is die bang

net die geur van frangipani wat om ons hang…


 Die enigste see

 Lank het ek gewroeg, lank het ek gedwaal

Gehoop om die toekoms in te haal

Maar ‘n kop vol verlede is nie genoeg nie

Die pad het ek geloop, die afdraaipaadjies ook

Gesien hoe drome by jou kan spook

Besef my hart is nog lank nie geploeg nie

Maar die stad neem my en die stad wys my waaroor dit gaan

 

Die enigste see is ‘n see van gesigte

Die enigste oerwoud is ‘n oerwoud van beton

Die enigste berg is ‘n berg vol beloftes

Die enigste lig is die lig wat kom

 

Maar lank het ek gewroeg, lank het ek gedwaal

Gehoop om die toekoms in te haal

Maar ‘n kop vol verlede is nie genoeg nie

Die pad het ek geloop, die afdraaipaadjies ook

Gesien hoe drome by jou kan spook

Besef my hart is nog lank nie geploeg nie

Maar die stad neem my en die stad wys my waaroor dit gaan

 

Die enigste see is ‘n see van gesigte

Die enigste oerwoud is ‘n oerwoud van beton

Die enigste berg is ‘n berg vol beloftes

Die enigste lig is die lig wat kom

 

Die enigste maan is die flikker van ‘n straatlamp

Die enigste ster is die sterre in my oë

Die enigste wind is die winde van verandering

Die enigste rots is my ongeloof

 


Dink ek aan jou

As die donderwolke opsteek

Dan dink ek aan jou

As die bliksemstrale losbreek

Dan dink ek aan jou

As die motreën buite neersif

Dan dink ek aan jou

As die Kaapse strande leeg is

Dink ek aan jou

 

En as dit lig word diep in die nag

En as die son breek – helder die slag

Dink ek aan jou

 

As die vlamme in my opsteek

Dan dink ek aan jou

As die liefde in my losbreek

Dink ek aan jou

 

En as ons skater, soos kinders baljaar

En as ons later ons liefde verklaar

Dink ek aan jou

 


Ek sit alleen

Ek sit alleen en kyk na die see

Die strand is verlate en ek dink

As jy nou hier was het ons nou sandkasteel gebou

Ons asems opgehou

En gekeer dat die water ons mure breek

 

Die sonlig val soos reën op die water en maak ‘n ligkol

war walvisse speel

Ek wil ook deel wees van hierdie spel

En saam met jou deur die dieptes gly

 

Jy sê jy het my lief in elke liewe brief

Maar hier binne my bly ek wonder wat word van die liefde

Kan ontmoetings jare duur?

 

Jy sê jy wag vir my maar die maande gaan verby

En hier binne my bly ek wonder

Wat word van die liefde

Kan ‘n afskeid jare duur?

 

Ek sit alleen en kyk na die maan

Die stad is verlate en ek dink

As jy nou hier was het ons nou deur die nag gery

Die liggies gly verby

En die strate hou tyd met die nagmusiek

 

Die maanlig val soos reën op die pad en maak ‘n ligkol

war skaduwees speel

Ek wil ook deel wees van hierdie spel

En saam met jou deur die donker gly

 


Langpad

My lyf is ‘n langpad waar stippellyne lê

En agter elke katoog lê my sinne half gesê

My hart is ‘n landskap met wolke pienk en rooi

En agter elke reënboog lê my lewe half voltooi

 

My kop is ‘n klankbaan waar note heeltyd speel

En tussen al die klanke woon ‘n man wat hom verbeel

My oë is ‘n skerm waar beelde heeltyd flits

En tussen al die prentjies sien jy weerligstrale blits

 

My stem is ‘n loopgraaf waar jong soldate lê

En binne elke stilte lê die bom wat als moet sê

My tong is ‘n seedier wat wegkruip in sy skulp

En binne elke kronkel staan ‘n man en skree om hulp

 

My siel is ‘n soeker na wat die lewe bied

En keer op keer sak my moed as ek sien dis als verniet

My lewe is ‘n snelweg waar karre om my jaag

En elke afdraai nooi my om die langpad te verlaat

 


 Lig my op

Ek soek die woorde wat kan sê

Die groot geheim wat binne my lê

Ek soek ‘n besem wat kan vee

Al die gemors wat binne my leef

 

Ek soek ‘n brander wat kan breek

Oor al die seer wat binne my steek

Ek soek vergeefs na al die dinge

Wat my kan red wat my kan

 

Oplig na ‘n beter baan

Wat my kan vang as ek die hoogtes slaan

Wat my kan neerlê by ‘n silwer stroom

Wat my kan wakker maak uit ‘n nare droom

 

Ek sien die mense om my jaag

Na drome om hulself te behaag

Ek sien daar is geen salf te smeer

Aan die spiraal waarin ons verkeer

 

Ek smag na weivelde wat groen

Oor vlaktes wuif soos weivelde doen

Ek smag na lande ver van hier

War mense kan hande vat wat my sal oplig …

 

Jy maak jou oë oop en jy sien

Miljoene hande onverdiend

Wat jou beskerm, jou bewaak

En waar jy gaan is hulle daar

Deur elke dag deur elke jaar

Laat vaar bekommernis, beslommernis

En sien die lig wat jou kan oplig …

 


Rietfontein

 By Rietfontein se leidam as die reier staan en droom

En gepluimde peerboomtakke bloeisels sprinkel in die stroom

Word op maanverligte nagte nog ‘n somber tafereel

Van haat en lus en liefde deur gestorwenes afgespeel

 

Wit is die water en blond is die maan

en bly is die paar wat gearmd daar gaan

Versilwerde bome ruis in die laan

Wit is die water en blond is die maan

 

‘n Honderd jaar gelede het die buurt se mooiste blom

so in die helder maanlig na die peerboomlaan gekom

maar terwyl sy en haar minnaar in confetti bloeisels staan

het ‘n ander in die skadu langs die dam se wal gegaan

 

Wit is die water en bleek is die maan

wie is dit was daar so geruisloos gaan

‘n huiwering trek deur die bome in die laan

wit is die water en bleek is die maan

 

O salig die verrukking wat die suiwer liefde bring

en vrolik het die harte van die paartjie daar gesing

by Rietfontein se leidam in die wit lig van die maan

maar oorkant langs die peerboom het ‘n skaduwee gegaan

 

Wit is die water maar bleker die maan

wie is dit wat daar so doelbewus gaan?

Verdonkerde bome bewe in die laan

Wit is die water maar bleker die maan

 

Kortstondig soos die dou wat smôrens skitter op die roos

Kortstondig was die enkel uur van samesyn se troos

Op bloedbevlekte bloeisels lê die paartjie in die laan

Terwyl ‘n swart gestalte onder peerboomtakke staan

 

Bloed in die water en bloed in die laan

Wie is dit wat daar so roerloos bly staan

Vormlose skaduwees kruip oor die maan

Bloed in die water en bloed in die laan

 

By Rietfontein se leidam as die reier staan en droom

En gepluimde peerboomtakke bloeisels sprinkel in die stroom

Word op maanverligte nagte nog ‘n somber tafereel

Van haat en lus en liefde deur gestorwenes afgespeel

 

Bloed in die water en bloed in die laan

Wie is dit wat daar so skuldbewus gaan

Vormlose skaduwees kruip oor die maan

 


Sandkasteel

Soveel mense op my pad, soveel vriende wat my hande vat

As dit donker raak om my, as my voet op rotse gly

Aan my ouers, my steunpilaar, hoe kan woorde wat ek voel vertaal?

Julle’s sterk, en nogtans sag – julle liefde gee my krag

 

Ek sien ‘n sandkasteel wat in die water staan

Die see wat teen sy mure slaan

En as ek wegsink in die sand

Voel ek jou uitgestrekte hand

 

Ek sien ‘n lighuis wat helder skyn

Ek sien die lig wat indie mis verdwyn

Is dit jou stem wat my kom haal

 

Aan my sus, my sielsgenoot

Jou begrip vra net ‘n halwe woord

Soveel ure saamgeleef

Soveel jare saamgeweef

 

Aan my lief, my hart se punt

Jy’s die een aan wie ek my verbind

Ek was eenkant sonder naam

Toe kom jy en vat my saam

 


Southern lights

 One hello can turn a life around

Stars collide and no-one makes a sound

I hold my breath and hope that it will last

Not fade away like so often in the past

 

Sentences build bridges into space

Feelings march across and take their place

Fingers writing letters on my skin

Love is here: let love begin

 

I call your name over the ocean

I feel your touch, our bodies in motion

I crave your kiss, your head on my shoulder

It’s you I’ll love when our bodies grow older

 

I used to be afraid and incomplete

The slightest breeze would sweep me off my feet

I used to think that love could never be

But now I know we hold the key 

 

I call your name over the ocean

I feel your touch, our bodies in motion

I crave your kiss, your head on my shoulder

It’s you I’ll love when our bodies grow older

 

I breathe you in like southern lights bending

I taste your skin in autumn descending

I hear your voice – a river above me

You heal my heart when you tell me you love me

 

 


 Tempel

 Jy is ‘n tempel, ‘n kamer vol lig

Jy nooi my oor die drumpel om te sing en te dig

Jy is ‘n tempel, ‘n oomblik van rus

Jy hardloop deur my lewe en jy maak my bewus

 

Jy is ‘n tempel, ek word weer ‘n kind

Ek eet weer van die manna wat my hart aan jou bind

Jy is ‘n tempel, ‘n toring van vuur

Jou hande is soos blare wat soos herfs oor my skuur

 

Jy is ‘n tempel, ‘n reënboog van kleur

‘n Kamer waar die passies en emosies in beur

Jy is ‘n tempel, ‘n bergreeks van tyd

Hier’s digbegroeide woude en die vlaktes is wyd

 

Jy is my tempel, kom lê teen my aan

Hier’s varsgeplukte blomme, hier’s ‘n son en ‘n maan

Jy is ‘n tempel, die einde van my reis

Die plek waar al my paaie lei, jy is my paradys


 Verby

 Jy sê dis verby, vat jou goed, kry jou ry, en ek staan voor jou deur met my hart in my keel, en ek wonder wat word d’une vie qui est morte*, en jy weet iets is dood, maar jy kry nie die woord om te sê

 

Hoe dit klink as die liefde sink, en jy sien hoe dit lyk as die hartstog wyk, en jy weet hoe dit gaan as die sout verslaan, en jy voel desperaat, maar dis klaar te laat en

 

Jy sê dis verby, vat jou goed, kry jou ry, en ek staan voor jou deur met my hart in my keel, en ek wonder wat word d’une vie qui est morte, en jy weet iets is dood, maar jy kry nie die woord om te sê

 

Hoe dit voel as die lug oor jou spoel, en die son soos ‘n bal tussen wolke val, as die reën soos ‘n kind in die straat rinkink, en die stilte in jou soos ‘n blom ontvou

 

En jy weet hoe dit klink as die liefde sink, en jy sien hoe dit lyk as die hartstog wyk, en jy weet hoe dit gaan as die sout verslaan, en jy voel desperaat, maar dis klaar te laat en

 

Jy sê dis verby, vat jou goed, kry jou ry, en ek staan voor jou deur met my hart in my keel, en ek wonder wat word d’une vie qui est morte, en jy weet iets is dood, maar jy kry nie die woord om te sê dis verby.

 

* d’une vie qui est morte = van ‘n lewe wat dood is

 


Wat ek wou

Ek wou my arms lig

En wegwaai soos ‘n miswolk in die lug

Ek wou my stem verhef

En sing sodat my woorde jou kan tref

Ek wou my oë sluit

En wegkruip in my hart se stil kajuit

Ek wou dit alles doen

En hoop om my met jou te kan versoen

 

Maar my arms is lam

Die wolk waai weg

My stem probeer vergeefs vir asem veg

My oë bly oop

My hart is toe

Jou vuiste val, maar ek hoor nie hoe jy roep nie

 

Hoor jy hoe ek roep?